Eerste colleges

Vanmorgen heb ik mijn eerste college aan Cambridge University gevolgd :). De colleges vonden plaats in de Faculty of Divinity. Alle colleges deze twee weken ga ik daar volgen. Ik heb een kaart gemaakt waar op te zien is waar alles zich zo'n beetje bevind. Ik slaap dus in Selwyn College, op een hoek, vlak bij de tuin. Door de tuin heen kan ik naar het campusterrein (Sedgwick Site) lopen. The Faculty of Divinity, waar ik de colleges volg, is op het kaartje makkelijk te herkennen aan zijn pacman achtige vorm. Ik heb er het woord colleges bij geplaatst. Onderaan Sedgwick Site bevindt zich het tamelijk kleine Museum of Classical Archeology. Daar ben ik vanmiddag geweest. De avondcolleges vinden plaats in het gebouw links van het museum, het gebouw ziet er op de kaart een beetje uit als een honingpot.

De eerste lezing vanmorgen ging over de ontwikkeling van Parijs als stad. Het eerste deel vond ik lastig te volgen. De docente schudde namen van koning uit haar mouw alsof het het alfabet was. Het tweede deel van de lezing ging ze in op het ontstaan van verschillende gebouwen in en om de stad. Dat was een stuk interessanter dan hoeveel hectometer land er onder welke koning bij kwam. Zo wist ik bijvoorbeeld niet dat de Bastille door de koning was gebouwd om als residentie te gebruiken. Ik kende het alleen als gevangenis.

Van 11:00 tot 14:00 (met een betrekkelijk lange pauze in het midden, ik vermoed een lobby van de horecagelegenheden) heb ik college gekregen in mijn hoofdvak: Scandal, politics and glamour: courts and courtiers in medieval Europe, 1200-1500. Kortom, het hof in de Middeleeuwen. Ik kreeg daarbij les van de professor Nigel Saul die ik verassend genoeg al kende van een cursus over de Magna Carta (belangrijk juridisch document uit de Middeleeuwen) die ik online heb gevolgd. Deze colleges vond ik echt heel goed. Het niveau is hoog. Heel erg leuk. Ik heb hem nog de hele week en daar ben ik best wel blij mee :).

In de eerste twee colleges hebben we vooral gekeken naar de afbakening van courts (groep hoge edelen rond de koning) en households (praktische hofhouding rond de koning). Ook hebben we het huishoudboekje van Edward IV bekeken. De totalen kosten van zijn hofhouding per jaar lagen rond de 13000 pond. Dat lijkt nu heel weinig, maar dat was het zeker niet. De totale belastinginkomsten lagen zo rond de 30000 pond. 

Na de colleges ben ik door gelopen naar het museum dat op de campus ligt. Ik ben zelf niet de allergrootste sculptuurfan, geef maar schilderijen, maar de collectie die ze daar hebben is echt heel bijzonder. Ze hebben een hele grote aanzienlijke collectie (die ze op een hele kleine ruimte tentoonstellen) van beelden uit de Griekse en Romeinse oudheid. Dat is echt bijzonder. Veel kunstwerken die we nu als werken uit de oudheid kennen zijn kopieën van werken uit de oudheid die in de Renaissance zijn gemaakt. Gevolg daarvan is wel dat de beelden ofwel ingrijpend gerestaureerd zijn, ofwel stuk zijn. Dat ziet er soms best wel gek uit. 

In de Romeinse tijd werd het hip om de koppen van mensen realistisch af te beelden. Iemand werd dus natuurgetrouw, in plaats van als ideaalbeeld weer gegeven. In het museum hadden ze een bronzen kop uit de Romeinse tijd staan. Dit is een beeld van een keizer. Ik moest best wel een beetje lachen want de gene die deze kop heeft gemaakt heeft de keizer van enorme flaporen voorzien. Ik heb geen idee of hij de flaporen ook daadwerkelijk had, maar nu ziet hij eruit als Dopey. 

Kunst!

Tijdens een van mijn laatste filosofiewerkgroepen zat een medestudent met een vrij hoog tempo een schetsboek dat zij had meegebracht vol te tekenen. Zij tekende geen poppetjes bestaande uit twee bolletjes en vier streepjes (zoals ik dat erg bekwaam kan) maar hele mooie mensfiguren waarbij vooral de kleding erg goed werd uitgewerkt. In de pauze vroeg ik natuurlijk of ik even in haar schetsboek mocht kijken, en dat mocht. Ik was best wel onder de indruk. Ik ben daar niet de enige in. Ze is aangenomen voor de kunstacademie en gaat volgend jaar filosofie in deeltijd studeren.

Sarah, zo heet ze, heeft een profiel op DeviantArt (dat is een soort Facebook voor kunstenaars) en plaatst daar ook een hoop kunst op. Voor haar pagina klik hier. Ik wil er een paar kunstwerken uit lichten.

Deze tekening heet Ouija. Naar wat ik er van weet is dat een spel waarmee je geesten kunt oproepen en die geesten vragen kunt stellen. Wat ik zo mooi vind aan deze tekening is dat hij helemaal opgebouwd is uit pastelkleuren terwijl je bij enge geesten juist het tegenover gestelde zou verwachten. Je wordt bij het bekijken van deze afbeelding op het verkeerde been gezet. Je denkt een lief meisje te zien maar een paar seconden later besef je je dat het tafereel toch wel heel onheilspellend is. Het deed me een beetje denken aan het schilderij Christina's World van Andrew Wyeth. Ook daar denk je een lief meisje in het gras te zien liggen, iets later doet het tafereel echter heel onheilspellend aan. Waarom ligt ze daar? Wat is er aan de hand met de donkere huizen in de verte?

Een tijdje geleden heb ik geblogd over het boek De gedaanteverwisseling van Kafka. Sarah heeft op haar DeviantArt een alternatieve voorkant voor dit boek ontworpen. Gregor Samsa (het hoofdpersonage) gaat veranderen in een insect, deze insecten zijn achter Gregor al te zien. De tekening van Gregor die ze op de voorkant heeft geplaatst is top.  De lichaamskleur van Gregor is abnormaal en suggereert dat hij al bezig is met zijn metamorfose. Ook de lichte lijn die over het boek is getrokken suggereert beweging. De perfecte snit van de kleding drukt de persoonlijk van Gregor uit. Hij is extreem plichtsgetrouw met betrekking tot het democratische systeem. De schouder van Gregor vind ik niet helemaal goed gelukt. Het is een soort roetsjbaan geworden. De uitdrukking op het gezicht van Gregor vind ik weer heel knap. Ze heeft een soort stille paniek gevangen.

Deze tekening van Van Gogh is bedoeld voor in een kinderboek. Ik vind de tekening vooral heel lief. Ik vind de achtergrond heel leuk gevonden. De draaikolk die je daar ziet is dezelfde draaikolk als die Vincent zelf heeft geschilderd in Starry Night.