Kunst!

Tijdens een van mijn laatste filosofiewerkgroepen zat een medestudent met een vrij hoog tempo een schetsboek dat zij had meegebracht vol te tekenen. Zij tekende geen poppetjes bestaande uit twee bolletjes en vier streepjes (zoals ik dat erg bekwaam kan) maar hele mooie mensfiguren waarbij vooral de kleding erg goed werd uitgewerkt. In de pauze vroeg ik natuurlijk of ik even in haar schetsboek mocht kijken, en dat mocht. Ik was best wel onder de indruk. Ik ben daar niet de enige in. Ze is aangenomen voor de kunstacademie en gaat volgend jaar filosofie in deeltijd studeren.

Sarah, zo heet ze, heeft een profiel op DeviantArt (dat is een soort Facebook voor kunstenaars) en plaatst daar ook een hoop kunst op. Voor haar pagina klik hier. Ik wil er een paar kunstwerken uit lichten.

Deze tekening heet Ouija. Naar wat ik er van weet is dat een spel waarmee je geesten kunt oproepen en die geesten vragen kunt stellen. Wat ik zo mooi vind aan deze tekening is dat hij helemaal opgebouwd is uit pastelkleuren terwijl je bij enge geesten juist het tegenover gestelde zou verwachten. Je wordt bij het bekijken van deze afbeelding op het verkeerde been gezet. Je denkt een lief meisje te zien maar een paar seconden later besef je je dat het tafereel toch wel heel onheilspellend is. Het deed me een beetje denken aan het schilderij Christina's World van Andrew Wyeth. Ook daar denk je een lief meisje in het gras te zien liggen, iets later doet het tafereel echter heel onheilspellend aan. Waarom ligt ze daar? Wat is er aan de hand met de donkere huizen in de verte?

Een tijdje geleden heb ik geblogd over het boek De gedaanteverwisseling van Kafka. Sarah heeft op haar DeviantArt een alternatieve voorkant voor dit boek ontworpen. Gregor Samsa (het hoofdpersonage) gaat veranderen in een insect, deze insecten zijn achter Gregor al te zien. De tekening van Gregor die ze op de voorkant heeft geplaatst is top.  De lichaamskleur van Gregor is abnormaal en suggereert dat hij al bezig is met zijn metamorfose. Ook de lichte lijn die over het boek is getrokken suggereert beweging. De perfecte snit van de kleding drukt de persoonlijk van Gregor uit. Hij is extreem plichtsgetrouw met betrekking tot het democratische systeem. De schouder van Gregor vind ik niet helemaal goed gelukt. Het is een soort roetsjbaan geworden. De uitdrukking op het gezicht van Gregor vind ik weer heel knap. Ze heeft een soort stille paniek gevangen.

Deze tekening van Van Gogh is bedoeld voor in een kinderboek. Ik vind de tekening vooral heel lief. Ik vind de achtergrond heel leuk gevonden. De draaikolk die je daar ziet is dezelfde draaikolk als die Vincent zelf heeft geschilderd in Starry Night.

Symposium EHLC 2015-2016

Gisteravond is voor het Erasmus Honours Law College het jaar officieel afgesloten met een symposium. Nu ik deel uit maak van het EHLC, was ik daar bij. Ik vond het een hele leuke avond met drie interessante mini-colleges.

Het eerste mini-college was van de bekende strafrechtadvocate en blogster Meester Leonie. Dit is een mooie blonde vrouw die doormiddel van blogs het (straf)recht dichter bij de burger wil brengen. Ik vind dat echt een goed initiatief. Ik vind het belangrijk dat een advocaat toegankelijk is. Het recht moet niet eng zijn, juist leuk (of toch op zijn minst praktisch).

Het tweede mini-college was van Prof. Mr. Dr. A.R. Houweling die voor arbeidsrechts onze hoorcolleges heeft verzorgd. Ik vind arbeidsrecht echt een geweldig vakgebied en ik vond de colleges ook super. Het enige minpunt was het college over werkgeversaansprakelijkheid met hele enge filmpjes van werknemers die allerlei narigheid overkomen. Toen hij dus weer een filmpje wilde openen zat ik al bijna onder de college banken. Het viel echter mee. Meneer Houweling gaf college over het overnemen van werktaken door robots. Zodoende liet hij een filmpje zien van een super lief robotje die onder andere kan helpen bij revalidatiewerkzaamheden.

De tendens was vrij positief: ja, robots zullen bepaalde taken over nemen, maar waarschijnlijk zullen we hier als markt gewoon op inspelen. Het eerste robot uitzendbureau was inmiddels al opgericht.

Het derde mini-college werd verzorgd door de voormalig managing partner (zeg maar, de grote baas) van De Brauw Blackstone Westbroek. Het is blijkbaar een heel prestigieus kantoor, maar ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord. Het beeld dat mr. Snoep van zichzelf en het kantoor achter liet vond ik heel positief. Ik vond het relativeringsvermogen van mr. Snoep verfrissend. De tendens was duidelijk: doe wat je leuk vindt en doe je niet beter voor dan dat je bent. Daar houd ik van :).

Lachen naar het vogeltje

Ik heb het geluk gehad dat ik in de afgelopen paar maanden twee keer door een professionele fotograaf op de foto ben gezet. De eerste keer was om foto's te maken voor de almanak van het Erasmus Honours Law College. Het Erasmus Honours Law College is een tikkeltje prestigieus clubje. Er zitten alleen maar rechtenstudenten bij die zeer gemotiveerd zijn en gemiddeld boven de zeven staan. De dresscode was casual chique tot tenue de ville. De fotoshoot vond plaats in een college zaal.
Daarnaast mocht ik, omdat ik docent ben bij TentamenTrainingen.nl, mijn foto laten nemen door de fotograaf Gerard Taatgen. De locatie van de fotoshoot was buiten in Amsterdam voor de deur van het pand van TentamenTrainingen.nl. Het was heel lekker weer. Binnen werd er druk geborreld. Er was geen dresscode. Ik had dan ook, mede vanwege het lekkere weer, een vrolijk bloemenjurkje aan gedaan met een roze vestje.

Hoewel de foto's qua tijd heel dicht op elkaar zijn gemaakt vind ik ze heel anders. Iemand die mij niet kent en alleen foto A te zien krijgt zal een heel ander beeld van mij hebben dan iemand die enkel foto B te zien krijgt. Het is grappig hoe een andere invalshoek je er heel anders uit kan doen zien.

Ik vind dat ik er op de foto van TentamenTraining veel frisser uit zie en ook jonger. Ik vind mezelf enthousiast en vrolijk. Op de foto van het EHLC vind ik mezelf serieus en een beetje geposeerd. Ook lijkt het alsof de foto in Villa Volta is genomen. Alle stoelen lijken namelijk aan de rechter kant langzaam omhoog te komen. Misschien laten de foto's allebei een andere kant van mij zien. 

De Welwillenden

Afgelopen vrijdag ben ik 's avonds in de Rotterdamse Schouwburg naar de Welwillenden geweest. Dit stuk is gebaseerd op het book The Kindly Ones van Jonathan Littell, in het Nederlands vertaald naar de Welwillenden.
Het hoofdpersonage van het stuk is een SS-officier. Dit hoofdpersonage heeft tijdens het stuk duidelijk wroeging. Hij is niet blij met wat hij aan het doen is.


Zoals ook uit de trailer blijkt relativeert hij wat hij gedaan heeft wel in grote mate. Ieder mens zou kunnen doen wat ik heb gedaan, dat is te tendens. Hij stelt als het ware dat alleen zijn omgeving schuldig is aan wat hij heeft gedaan, dat hij dat zelf niet is. Ik denk dat dat een morele misrekening is. Hoewel de kans absoluut groter is dat je bij bijvoorbeeld de SS terechtkomt als jouw omgeving sterk nazistisch is denk ik dat je toch altijd verantwoordelijkheid draagt voor wat je uiteindelijk doet. Die verantwoordelijkheid varieert wel naar mate je meer of minder autonomie hebt.

Als we dat uitgangspunt niet zouden accepteren zouden we ons strafrechtsysteem op kunnen doeken. Dat systeem is juist gericht op het veroordelen van mensen die vaak op het moment van hun veroordeling buiten hun context functioneren (namelijk in voorlopige hechtenis zitten). De context loopt niet mee de rechtbank binnen. Uiteraard wordt dit door de rechter wel mee gewogen. Maar het argument 'iedereen in mijn omgeving doet het' zal niet tot vrijspraak leiden.

Niettemin is het een zeer boeiend toneelstuk. Er hadden van mij iets minder hippe geluids- en lichteffecten in mogen zitten, die leidde een beetje af. Ik ben benieuwd naar het boek.

Verlanglijstje

Met mijn verjaardag voor de deur vind ik het wel interessant om eens te na te denken wat ik nou precies wil. Ik denk dat er drie vormen zijn van iets willen. Iets willen hebben, iets willen doen/meemaken en iets willen bereiken.

Iets willen hebben
Wat voor spullen wil ik nou precies hebben? En vooral: waarom wil ik deze spullen hebben? Reclame of echte noodzaak?

Het makkelijkst af te bakenen zijn praktische spullen. Zo moet ik voor het schermen nog een elektrisch vest hebben en moet ik logo's hebben om op mijn schermkleding te naaien. Ook zou ik een ondervest moeten hebben. Die spullen zijn praktisch bij het schermen en daarom wil ik ze hebben.
Daarnaast wil ik graag een iMac kopen. Zo'n computer heeft toch wel een flink groter scherm dan een laptop en aangezien ik ontzettend vaak achter mijn computer vind ik dat toch wel heel fijn. Ik vind het makkelijk als het een Apple computer is, want dan kan ik alles gelijk synchroniseren. Mijn laptop zou ik wel willen vervangen door de nieuwste macbook. Dat is verre van noodzaak maar de nieuwe macbook is een stuk lichter, en dat vind ik wel heel handig aangezien ik mijn laptop van hot naar her sleep.

Ik heb altijd wel boeken die nog wil lezen. Zo moet Daisy Miller van Henry James een waar meesterwerk zijn. Ook ben ik benieuwd naar Autoriteit van Paul Verhaeghe. Ik ben naar een lezing van deze man geweest en die was ontzettend interessant.
Qua bladen zou ik graag een abonnement op de Groene Amsterdammer en op Kunstschrift willen. Kunstschrift komt eens in de twee maanden, dus daar zou ik nog wel goed tijd voor kunnen maken. Of ik echt tijd zou maken voor de Groene Amsterdammer betwijfel ik. Ik heb een abonnement op NRC-Handelsblad en ik moet bekennen dat ik de krant niet iedere dag lees. Eigenlijk zou je bij een abonnement of een boek ook de tijd die het kost om alles te lezen erbij moeten kunnen kopen.

Verder zou ik graag een CD van Robert Long hebben. Ik ben pas naar de musical over zijn leven geweest en dat vond ik erg indrukwekkend. Ik zou de CD graag in de auto luisteren.

Mijn laatste wens is rituals doucheschuim. Die van mij is op :(. Ik vind dat zo lekker schuimen.

Iets willen doen/meemaken
Het liefst zou ik aankomend jaar naar minstens 20 voorstelling of uitvoeringen gaan. Musicals, klassieke stukken, opera's en theaterstukken: daar een mix van. Ik wil graag opnieuw naar het ballet Giselle, dat was fantastisch. Ook zou ik graag nog eens naar de opera La Cenerentola gaan.

Ik zou daarnaast wat dingen willen leren, maar dat is tijdtechnisch een beetje lastig. Zo zou ik best wel graag leren vioolspelen. Ik zou op cricket willen gaan en nog wat willen oefenen met golfen. Ik heb ook een paar proeflessen balletdansen gedaan en zou daar nog wel wat meer mee willen doen.
Ik vind het leuk om ergens mee bezig te zijn en te merken dat je er langzaam beter in wordt (helaas gaat het bij mij wel wat langzamer dan gemiddeld, mijn lichaam en ik staan niet zo goed in contact met elkaar).

Iets willen bereiken
Ik zal me beperken tot wat ik aankomend jaar nog wil bereiken, anders wordt het zo'n lijst. Ik wil graag al mijn vakken voor rechtsgeleerdheid en filosofie halen, het liefst met een zeven of hoger. Ook wil ik het vak Inleiding Kunstgeschiedenis graag met een zeven of hoger afsluiten. Volgend jaar ga ik wat vakken fiscaal recht oppakken, die vakken hoop ik ook met goed gevolg af te sluiten. Ik hoop  vooral alles even goed te kunnen combineren als nu. Dat vind ik eigenlijk het belangrijkst. Ik wil dit jaar het evenwicht goed bewaren.
Het is wel interessant om je af te vragen waarom ik die goede studieresultaten wil halen. Het puur afdoen met beter baanperspectief klopt niet. Voor rechten geldt dat wel. Die goede resultaten zijn nodig voor mijn voortgang in het Erasmus Honours College en voor de toelating tot sommige masters.
Voor filosofie zijn goede resultaten vooral een bevestiging dat je goed bezig bent. Het is leuk om bevestigd te zien dat je iets hebt opgestoken van die best wel ingewikkelde colleges. Dat is bij cultuurwetenschappen ook zo.

Daarnaast wil ik heel graag mijn rijbewijs halen. Ik ben al ruim tweeënhalf jaar bezig.

Voor de rest hoop ik dat alles een beetje door gaat. Ik neem deel aan een hoop leuke dingen en hoop dat in het aankomend jaar weer te doen.

Een gokje wagen

Voor filosofie moesten we deze maand drie essays' schrijven (naast nog vier grote opdrachten voor Rechten, twee pleitnota's en een verslag van twaalf pagina's voor het Honours). Needless to say, ik heb best wel veel geschreven de laatste tijd. Er komen nu nog een paar verslagen aan maar ik denk dat ik qua tempo van opvolging van de inleverdata het ergste heb gehad. Vanwege deze enorme schrijfdruk heb ik mijn blogje een beetje verwaarloosd. Mijn excuses daarvoor.

Voor filosofie heb ik als tweede essay een kort essay geschreven waarin ik vraagtekens stel bij het idee van Rawls met betrekking tot de 'veil of ignorance'. Rawls stelt dat ieder mens, wanneer zij niet weten wat er van hen komt nadat zij geboren zijn voor de meest humane samenleving zouden kiezen. Hij stelt voor dat ieder mens achter een sluier zou moeten slaan en het enige wat hij van zichzelf weet is dat hij als mens te wereld gaat komen. Hij weet niet of hij arm of rijk wordt, hij weet niet of hij mannelijk of vrouwelijk of eventueel gehandicapt ter wereld komt. Rawls stelt dan dat ieder mens de keuze zou maken om deze zwakke groepen, bijvoorbeeld gehandicapten, te steunen, omdat hij zelf wel eens gehandicapt ter wereld zou kunnen komen.

In mijn mini-essay stel ik hier vraagtekens bij. Ik had een 7,2 voor het essay. Het voornaamste kritiekpunt was dat ik enkel anekdotisch bewijs lever. En dat is helemaal waar :).

Een gokje wagen:

Het idee van de 'veil of ignorance' gaat uit van de mens die elke vorm van nadeel voor zichzelf wil voorkomen. De mens kiest voor de best mogelijke situatie bij de slechts mogelijk uitkomst. Iemand zal kiezen voor almoezen voor de armen, wanneer hij niet weet of hij arm of rijk ter wereld komt. Ik denk niet dat elke mens dat per definitie zou doen. Er zijn mensen die hun hele vermogen vergokken omdat ze de kans hebben om nog veel rijker te worden. En met betrekking tot gokken is de kans op winst niet eens zo groot. Hoe groot is de kans om zwaar gehandicapt geboren te worden? Of homoseksueel te zijn? Best wel klein. Zouden er niet mensen zijn die een eventuele negatieve uitkomst voor zichzelf op de koop toe nemen, zodat ze een positievere uitkomst hebben wanneer ze wel het geluk hebben gangbaar, mannelijk en blank geboren te worden? Ook nu zijn er mensen die vinden dat er minder geld naar gehandicaptenzorg moet gaan, terwijl ook zij door een ongeval gehandicapt kunnen raken. Ligt het niet in de aard van de mens om een gokje te wagen op een iets rooskleurigere toekomst? En maakt dat de theorie van Rawls niet achterhaald?

Dag van de arbeid

Het is in Nederland niet zo hip, maar vandaag is het toch echt de dag van de arbeid. Wel typisch dat zo'n dag dan net op een zondag valt. Zondag lijkt me de dag waarop het minste aantal mensen werkt. Behalve natuurlijk een paar enthousiaste minimumloners die dubbele uren uitbetaald krijgen.

Op het moment het ik het vak arbeidsrecht. Dat valt mooi samen met het thema van vandaag. Het

lijkt me leuk om wat te vertellen over de arbeidsovereenkomst. Normaal is het voor een overeenkomst genoeg dat iemand een aanbod heeft gedaan en dat een ander dit aanbod heeft aanvaard. Voor de arbeidsovereenkomst ligt het toch een beetje anders. Omdat iemand die een arbeidsovereenkomst met een werkgever heeft afgesloten een grote mate van bescherming geniet zijn er bepaalde kenmerken waaraan een arbeidsovereenkomst moet voldoen, wil er echt sprake zijn van een arbeidsovereenkomst, los van de bedoeling van partijen.

In art. 7:610 BW staan de vier vereisten waar aan moet zijn voldaan voordat er sprake is van een arbeidsovereenkomst:

• Verplichting tot het verrichten van arbeid.

De arbeid moet worden verricht door de persoon die is aangenomen om de arbeid te verrichten. Een arbeidsovereenkomst waarbij je ook je kleine broertje kunt sturen om de werkzaamheden uit te voeren is dus niet mogelijk. 

• Verplichting tot het betalen van loon.

Allerlei vormen van beloning kunnen als loon worden aangemerkt. Ook het mogen meenemen van een zak hondenvoer als je een uur helpt in de hondenkennel kan loon zijn. Onkostenvergoedingen zijn geen loon. Een vrijwilliger die een vergoeding krijgt voor zijn reiskosten heeft dus geen arbeidsovereenkomst. 

• Gedurende een zekere tijd
• In dienst van een andere partij (gezagsverhouding)

Er moet sprake zijn van een gezagsverhouding. De werkgever moet instructies geven tot de te verrichten werkzaamheden. Een probleem hierbij vormt de groep hoogopgeleiden. Als een werknemer meer weet over een bepaald onderwerp dan zijn werkgever, kan zijn werkgever hem nog wel instructies geven? Aangenomen wordt van wel, maar de instructies zullen dan meer zien op de omstandigheden, werktijden etc.

Als na het afgelopen van deze vier criteria nog twijfel bestaat of er sprake is van een arbeidsovereenkomst wordt er ook nog gekeken naar de partijbedoeling (wat stond de partijen voor ogen?). Daarnaast wordt de gezagsverhouding nog eens onder de loep genomen en er wordt rekening gehouden met de maatschappelijke positie van de partijen (zie Groen/Schoevers).