Een gokje wagen

Voor filosofie moesten we deze maand drie essays' schrijven (naast nog vier grote opdrachten voor Rechten, twee pleitnota's en een verslag van twaalf pagina's voor het Honours). Needless to say, ik heb best wel veel geschreven de laatste tijd. Er komen nu nog een paar verslagen aan maar ik denk dat ik qua tempo van opvolging van de inleverdata het ergste heb gehad. Vanwege deze enorme schrijfdruk heb ik mijn blogje een beetje verwaarloosd. Mijn excuses daarvoor.

Voor filosofie heb ik als tweede essay een kort essay geschreven waarin ik vraagtekens stel bij het idee van Rawls met betrekking tot de 'veil of ignorance'. Rawls stelt dat ieder mens, wanneer zij niet weten wat er van hen komt nadat zij geboren zijn voor de meest humane samenleving zouden kiezen. Hij stelt voor dat ieder mens achter een sluier zou moeten slaan en het enige wat hij van zichzelf weet is dat hij als mens te wereld gaat komen. Hij weet niet of hij arm of rijk wordt, hij weet niet of hij mannelijk of vrouwelijk of eventueel gehandicapt ter wereld komt. Rawls stelt dan dat ieder mens de keuze zou maken om deze zwakke groepen, bijvoorbeeld gehandicapten, te steunen, omdat hij zelf wel eens gehandicapt ter wereld zou kunnen komen.

In mijn mini-essay stel ik hier vraagtekens bij. Ik had een 7,2 voor het essay. Het voornaamste kritiekpunt was dat ik enkel anekdotisch bewijs lever. En dat is helemaal waar :).

Een gokje wagen:

Het idee van de 'veil of ignorance' gaat uit van de mens die elke vorm van nadeel voor zichzelf wil voorkomen. De mens kiest voor de best mogelijke situatie bij de slechts mogelijk uitkomst. Iemand zal kiezen voor almoezen voor de armen, wanneer hij niet weet of hij arm of rijk ter wereld komt. Ik denk niet dat elke mens dat per definitie zou doen. Er zijn mensen die hun hele vermogen vergokken omdat ze de kans hebben om nog veel rijker te worden. En met betrekking tot gokken is de kans op winst niet eens zo groot. Hoe groot is de kans om zwaar gehandicapt geboren te worden? Of homoseksueel te zijn? Best wel klein. Zouden er niet mensen zijn die een eventuele negatieve uitkomst voor zichzelf op de koop toe nemen, zodat ze een positievere uitkomst hebben wanneer ze wel het geluk hebben gangbaar, mannelijk en blank geboren te worden? Ook nu zijn er mensen die vinden dat er minder geld naar gehandicaptenzorg moet gaan, terwijl ook zij door een ongeval gehandicapt kunnen raken. Ligt het niet in de aard van de mens om een gokje te wagen op een iets rooskleurigere toekomst? En maakt dat de theorie van Rawls niet achterhaald?

Dag van de arbeid

Het is in Nederland niet zo hip, maar vandaag is het toch echt de dag van de arbeid. Wel typisch dat zo'n dag dan net op een zondag valt. Zondag lijkt me de dag waarop het minste aantal mensen werkt. Behalve natuurlijk een paar enthousiaste minimumloners die dubbele uren uitbetaald krijgen.

Op het moment het ik het vak arbeidsrecht. Dat valt mooi samen met het thema van vandaag. Het

lijkt me leuk om wat te vertellen over de arbeidsovereenkomst. Normaal is het voor een overeenkomst genoeg dat iemand een aanbod heeft gedaan en dat een ander dit aanbod heeft aanvaard. Voor de arbeidsovereenkomst ligt het toch een beetje anders. Omdat iemand die een arbeidsovereenkomst met een werkgever heeft afgesloten een grote mate van bescherming geniet zijn er bepaalde kenmerken waaraan een arbeidsovereenkomst moet voldoen, wil er echt sprake zijn van een arbeidsovereenkomst, los van de bedoeling van partijen.

In art. 7:610 BW staan de vier vereisten waar aan moet zijn voldaan voordat er sprake is van een arbeidsovereenkomst:

• Verplichting tot het verrichten van arbeid.

De arbeid moet worden verricht door de persoon die is aangenomen om de arbeid te verrichten. Een arbeidsovereenkomst waarbij je ook je kleine broertje kunt sturen om de werkzaamheden uit te voeren is dus niet mogelijk. 

• Verplichting tot het betalen van loon.

Allerlei vormen van beloning kunnen als loon worden aangemerkt. Ook het mogen meenemen van een zak hondenvoer als je een uur helpt in de hondenkennel kan loon zijn. Onkostenvergoedingen zijn geen loon. Een vrijwilliger die een vergoeding krijgt voor zijn reiskosten heeft dus geen arbeidsovereenkomst. 

• Gedurende een zekere tijd
• In dienst van een andere partij (gezagsverhouding)

Er moet sprake zijn van een gezagsverhouding. De werkgever moet instructies geven tot de te verrichten werkzaamheden. Een probleem hierbij vormt de groep hoogopgeleiden. Als een werknemer meer weet over een bepaald onderwerp dan zijn werkgever, kan zijn werkgever hem nog wel instructies geven? Aangenomen wordt van wel, maar de instructies zullen dan meer zien op de omstandigheden, werktijden etc.

Als na het afgelopen van deze vier criteria nog twijfel bestaat of er sprake is van een arbeidsovereenkomst wordt er ook nog gekeken naar de partijbedoeling (wat stond de partijen voor ogen?). Daarnaast wordt de gezagsverhouding nog eens onder de loep genomen en er wordt rekening gehouden met de maatschappelijke positie van de partijen (zie Groen/Schoevers).

Lezing bij LiteRAR

Afgelopen zondag een lezing bij LiteRAR gehouden. Ik hoop dat het filmpje goed te beluisteren is. Ik begin het filmpje met een korte opmerking over auteursrecht, omdat het daar eerder in de middag over ging. Voor de rest moet de mini-lezing voor zich spreken.

Keukenhof

Vandaag zoals een goed Nederlander betaamt naar de Keukenhof geweest. Het weer viel alles mee. Het was heerlijk zonnig :). Het thema van de Keukenhof is dit jaar: de Gouden Eeuw. Nou heb ik van dat thema, buiten een paar grachtenhuizen van bloemen en wat posters van grote meesters, niet echt veel gezien. 

Een thema dat ik wel heb zien terugkomen was Nijntje! Er was een heel hoekje volledig aan Nijntje besteed. Mijn oma en moeder waren gelijk in het speciale Nijntje winkeltje verdwenen om daar allerlei schattige dingetjes aan te schaffen voor mijn naderende nichtje. Ik heb de Nijntje spaarpotten, magneten, klompjes, knuffels en slabbetjes maar even gelaten voor wat ze waren.

Mijn complete wereldbeeld heeft trouwens wel op zijn grondvesten moeten schudden, en dat heeft alles te maken met de bloemen op de derde foto van boven. Zover ik weet hebben Narcissen hun naam te danken aan de mythe van Narcissus. Dit was een man die zo verliefd was op zichzelf dat hij in het water naar zijn spiegelbeeld bleef turen totdat de goden hem als straf voor zijn ijdelheid in een Narcis hebben veranderd. Bewijs voor deze mythe werd op twee manieren gevonden:

1. Het kopje van de Narcis hangt wat voorover, alsof de bloem nog steeds aan het turen is.
2. Narcissen kunnen niet samen met andere bloemen groeien. Ze zullen de andere bloemsoort uitroeien, wat een bewijs is voor hun ijdelheid.

Maar wat zie ik terwijl ik door de keukenhof loop te banjeren? Een heel mooi plantsoen met hyacinten en narcissen door elkaar heen. Kunnen die narcissen dan toch samen gaan met andere bloemen?

Het internet geeft alleen over narcissen en andere bloemen in een vaas uitsluitsel. Narcissen kunnen niet in een vaas met andere bloemen worden gezet omdat de narcissen een bepaald slijm afscheiden dat slecht is voor de andere bloemen. Maar hoe zit het dan met dit plantsoen? Zijn hyacinten gewoon de krachtpatsers onder de bloemen? Geldt deze giftigheid van de narcissen alleen voor bepaalde bloemsoorten?

Bidden voor de rijken

Sinds iets meer dan een week heb ik het blad kunstschrift ontdekt. Dat wil zeggen, het bestond natuurlijk al voordat ik het ontdekte, maar toen kende ik het nog niet. Op marktplaats heb ik een enorme stapel kunstschriften op de kop kunnen tikken, ik heb er nu 68 in mijn bezit. Ik heb er in een week al 6 gelezen (á 45 pagina's per stuk). Elk kunstschrift licht een ander onderwerp uit de kunstgeschiedenis uit. Dat kan een thema, een persoon, een kunstvorm of iets anders zijn. Een van de thema's uit 2002 is het getijdenboek. Dat vind ik al een tijdje een prachtig onderwerp. En omdat we het toch over kleine kunst hebben gehad (postzegels) past een stukje over het getijdenboek goed in de reeks.

In de middeleeuwen moest er veel gebeden worden om de  tijd in het toekomstige vagevuur te bekorten. Het vagevuur was de plek waar je ziel zou branden voor je zonden voordat je naar de hemel ging. Hoe meer tijd je had, hoe groter de plicht tot bidden op je drukte. Bepaalde gebeden hadden vaste momenten op de dag waarop ze gebeden moesten worden. De rijkere middeleeuwer (het gaat dan over de late Middeleeuwen) wilde natuurlijk niet gezien worden met een saai boekje waarin die gebeden stonden geschreven. Nee, de getijdenboekjes met de gebeden erin werden langzamerhand verheven tot ware kunstwerken. Toch bleven de boekjes wel klein en handzaam. Ik denk omdat ze door de eigenaar ook wel veel meegenomen werden.

Er zijn allerlei hele bijzondere getijdenboeken. Sommige zijn nog best wel van formaat, maar de meeste zijn vrij klein. De getijden die ik tot nu toe heb gezien zijn zeer rijk geïllustreerd aan de hand van allerlei Bijbelse thema's. Sommige verwijzingen zijn niet perse Bijbels, maar verwijzen naar mythische gelovige verhalen die door de tijd heen zijn ontstaan. Daarnaast zijn de getijdenboeken vaak in de rand geïllustreerd. Voor de rand illustraties worden meer wereldse thema's gekozen.
Ik kan niet zeggen dat ik alle Bijbelse verwijzing direct snap. Daarom trekken de randversieringen van de getijdenboeken mij eigenlijk meer. Als je hier klikt zie je een bladzijde van het Trivulzio getijdenboek, dat in het bezit is van de Koninklijke bibliotheek. Het omkaderde plaatje met het religieuze thema zegt mij niets (misschien is het thema wel gewoon vier monniken die Maria aanbidden en beeldt het helemaal geen scène uit de Bijbel uit). De dieptewerking in het plaatje is trouwens echt erg mooi, dat ben je niet gewend van een Middeleeuwse schildering.
Wat ik eigenlijk het leukst van de hele pagina vind, is dat mannetje onder de schildering die helemaal los staat te gaan. Hij zit helemaal in de muziek, met zijn gekke kousjes aan. Dat zou nou niet de eerste tekening zijn die ik in een gebedenboek zou plaatsen. Blijkbaar kon dat toch.

In het Zweder Getijdenboek zie we illustraties terug die wat meer typisch zijn bij het religieuze thema. Op deze pagina zijn bijvoorbeeld engeltjes in de omkadering geschilderd. In het Getijdenboek van de Simon de Varie zijn de gekke mannetjes weer terug, op deze pagina bijvoorbeeld een hond met een hele gekke neus. Misschien is het een feniks? Op de bijgeschilderde afbeelding, die overigens niet al te vrolijk is, is de dieptewerking en het perspectief niet zo goed. De heilige op zijn knieën is bijna even groot als het huis waar hij voor staat. De mannetjes achter hem torenen zelfs boven het huis uit.

Domesday book 1086

Het is een beetje een verslaving aan het worden. Ik zit nu al een paar nachten na elkaar in verzamelmappen met kleine kunstwerkjes voor in de bovenhoek van een envelop te snuffelen. Het is niet alleen de manier waarop de postzegel is vormgegeven dat me interesseert, maar vooral dat de postzegel naar iets verwijst dat ik óf niet ken óf niet goed genoeg ken om alle verwijzingen in de postzegel te begrijpen. 

Ik heb nu ook weer een leuk postzegeltje gevonden, al ben ik niet zo heel blij met de scan die ik gemaakt heb. Ik hoop dat het plaatje ondanks de scan en de stempel toch nog goed te zien is. Volgens Catawiki is deze postzegel in 1986 uitgegeven vanwege het negenhonderdjarig bestaan van het Domesday Book. Dit Domesday Book is in 1086 opgesteld.  

Deze zegel maakt deel uit van een serie van vier zegels. Op elke zegel staan middeleeuwers een beetje hun ding te doen. Elke zegel heeft een ander thema. Mijn zegel legt de nadruk op ambachtslieden. Rechts staat een middeleeuwer in rode kleding op een plompverloren pilaar in te hakken. In het midden zijn twee middeleeuwers bezig met een plank (wat doen ze?). De middeleeuwer in blauwe kleding wordt daarbij in zijn billen gebeten. Links zijn twee middeleeuwers bezig met een lap en een koperen pot. Ik denk dat ze de stof aan het verven zijn. Echt perspectief is in de zegel niet aanwezig. Dat doet de voorstelling lijken op een 'echte' middeleeuwse tekening. 

Maar wat heeft deze pittoreske middeleeuwse voorstelling nou met het Domesday Book te maken? Volgens een site van de BBC is het Domesday Book een juridisch document dat in 1086 werd opgesteld door de vorst om inzichtelijk te krijgen wie rechten had op welk stuk grond. Volgens de site is het document juridisch nog steeds geldend. Het boek bestaat uit 913 pagina's en beschrijft meer dan 13.000 plaatsen. Het boek werd als even bindend gezien als het laatste oordeel (domesday). Zoals bij het laatste oordeel Jezus op aarde terug zou keren om de goeden en de kwaden voor altijd te scheiden, zo is in een juridisch conflict het Domesday book immer doorslaggevend. Wat daarin staat, zal de rechter voor waarheid houden.

Met dat in het achterhoofd is ons domesday book voor de hard werkende figuren op de voorgrond waarschijnlijk helemaal niet zo interessant. De kans dat deze ambachtslieden groot grondbezitters waren is niet zo aanwezig. Alleen voor het mannetje dat in het, door mij niet eens benoemde, kasteeltje in de achtergrond woont is het boek echt interessant. Hij had er immers belang bij dat al zijn grond, die we op het plaatje zien, op de juiste manier in het Domesday book werd opgenomen. Anders had hij in de rechtszaal het nakijken. 

Nog even iets over een postzegel

Postzegels die historische gebeurtenissen laten zien zijn volgens mij alom tegenwoordig. In mijn mappen kom ik er in ieder geval heel veel tegen. Vaak gaan deze historische postzegels echter over de geschiedenis van het eigen land. Daarom viel de onderstaande Amerikaanse zegel mij zo op.

Deze zegel verbeeldt thema's uit de Franse revolutie. De Franse revolutie heeft vaak een verlicht imago omdat het oude juk door de bevolking werd afgeschud. Ik wil daartegenover toch wel graag benadrukken dat het echt geen leuke periode was waarin honderdduizenden mensen hun leven hebben gelaten.

De zegel is ingedeeld in dezelfde kleuren als de Franse vlag. In de drie aparte vlakken beelden klassiek geklede dames de drie onderdelen van de leus van de Franse revolutie uit: liberty, equality and fraternity, ook wel vrijheid, gelijkheid en broederschap.
Links onder het woord 'liberty' zien we een engel met militaire attributen. Zij heeft een steen in haar handen met opschrift. Ik kan het opschrift niet lezen. Onder haar voeten vertrapt zij een duivels figuur.
Onder het woord 'equality' zien we een dame met een, naar het lijkt, wiskundig attribuut. Het lijkt een soort meetinstrument. Misschien wordt ermee bedoeld dat er met gelijke maten gemeten dient te worden. Dat was voorafgaand aan de Franse Revolutie namelijk hét topic. De eerste en de tweede stand (de adel en de geestelijkheid) genoten namelijk allerlei privileges, bijvoorbeeld op belastinggebied, die de burgerij niet genoot.
'Fraternity' wordt uitgebeeld door middel van twee zoenende kinderen. Deze worden door de dame met haar mantel afgedekt. In haar hand draagt de dame twee hartjes. Ik kon tijdens het bekijken van de zegel maar niet bedenken waarom twee zoenende kindjes broederschap uitbeelden. Deze site bood gelukkig uitkomst. De tekening is gebaseerd op een oude gravure. Op deze gravure zijn het echter een blank en zwart kindje die zich 'verzoenen'. Op deze postzegel zijn dat twee blanke kindjes geworden. Vrij frappant.

Ik heb nog meer wetenswaardigheden over de zegel ontdekt. Zo is de zegel uitgegeven op 14 juli 1989, tweehonderd jaar na de bestorming van de Bastille. De bestorming van de Bastille wordt vaak gezien als een van de beginpunten van de Franse revolutie. Het is in Frankrijk nog steeds een nationale feestdag.